เคยเป่าขวดเล่นให้มันดังวู้ ๆ ไหมครับ.... 

 

The low pitch sound from a short-neck bottle, such as a water bottle, caused by blowing appropriately at the opening always amazes kids or even adults. The vessel that carries out this phenomenon is called a Helmholtz resonator, which comes from a German scientist, Hermann von Helmholtz (1821-1894). The phenomenon occurs as the air chunk at the bottle neck is vibrated by the blowing and, as the chunk moves down into the vessel, the volume of the air inside the vessel is compressed. After that, the air inside will try to expand its volume in order to get back its previous equilibrium state (volume). At this point, the expanded air will push the air chunk at the bottle neck up. Nevertheless, the fact that the air inside does not just expand exactly to its previous volume due to its inertia makes the air chunk moved a little bit higher than the vessel’s opening. Besides, by the same argument of the inertia of the air inside the vessel, the air chunk will go a little higher. The critical point is here. When the air chunk gets its highest point, it will again be pushed down by the blowing (and the pressure different between the air inside and the atmospheric pressure outside the bottle) and the cycle will go over and over again. To sum up, proper blowing will cause the air chunk moving up and down, or, in other words, vibrating. The phenomenon that a mass vibrates is analogous to the way the paper cone in a speaker works. However, one particular vessel can only generate one particular frequency, which is called resonance frequency, and the higher the frequency, the smaller the vessel’s volume. And that’s why, when being blown, a small vessel can generate pretty loud sound at high pitch.

 

© Copyright. All rights reserved. Created by Stuhmoo production.

Why are old people sometimes so annoying? They'd love to play deaf with the youngers. They remain deaf when we talk to them softly and gently. But then when we start shouting at them, they become mad at us. What's wrong with them?! Are they trying to get attention? Or are they really trouble-makers?

 

Well... Acoustics can help you out of this!

 

First of all, the lowest (quietest)  sound that typical human ears can detect is at SPL (Sound Pressure Lavel) equal to 0 dB re 20 micro Pascal. To paraphrase, sound below 0 dB re 20 micro Pascal can't be heard by human's ears. (but actually very quiet places like libraries still possess SPL only around 50-60 dB re 20 micro Pascal. and our normal conversation's SPL is around 70 dB) Furthermore, different people at different ages have different lowest SPL's they can hear. Normally, the younger, the more senditivity the ears are. This is because people lose the sensitivity while they grow up. Therefore, old people can hardly hear sound with lowl SPL and when comes the level that they can hear, it is pretty much too loud for them. How sad! So folks, don't be annoyed talking to older people. They might not really want to cause you that, but they can't hear you actually. 

 

Live peacefully with acoustics. 

 

............................

 

© Copyright. All rights reserved. Created by Stuhmoo production.

วันนี้เพิ่งอ่านหนังสือเกี่ยวกับ linear algebra มา (แค่ชื่อก็น่ากลัวแล้ว   แต่พวกเด็กที่ถนัดคำนวนอาจจะบอกว่าชื่อฟังดูน่ารักน่าเอ็นดูกว่าพวกแคลคูลัสเยอะ  อย่างไรก็ตามจะบอกว่าไอ้เจ้า linear algebra นี่มันมี powerful มาก ๆ ๆ ๆ จริง ๆ )

 

มาเข้าเรื่องดีกว่า เราเรียนกันมาตั้งแต่เด็กเกียวกับเรื่องกราฟ ๆ แกนเอ๊กส์ แกนวาย (x-axis, y-axis) อย่างโง้นอย่างงี้  เคยคิดโกรธเคืองครูที่สอนไหมว่าสอนอะไรก็ไม่รู้  ไม่เห็นรู้เรื่องเลย   แกนเกินอะไร  ไม่เอาเว้ย!  -_-

 

ขอบอกว่านั่นเป็นความคิดที่ไม่ถูกต้องครับ   ถ้าจะโกรธจะด่าก็ต้องว่าไปที่ต้นตอครับ  ต้องโทษคนคิดครับ  ครูแค่สอนตามหน้าที่ อย่าไปว่าครูเขาครับ...

 

ตามคำกล่าวเล่าต่อ ๆ กันมา   ต้นตอของเรื่องนี้มีอยุ่ว่า...

 

มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนที่กระทาชายนาย Rene' Descartes (1596-1650) กำลังนอนขี้เกียจสันหลังยาวอยู่บนเตียงของเช้าวันอาทิตย์วันหนึ่ง   เกิดมีแมลงวันฝรั่ง (ไม่รู้ว่าเป็นแมลงวันสเปนรึเปล่า)บินฉวัดเฉวียนใกล้ ๆ กับเพดานเหนือกบาลของเขา   อีตา Descartes นี่ก็ไม่รู้คึกอะไรขึ้นมา   เกิดทะลึ่งอยากจะบอกตำแหน่งของแมลงวัน(สเปน)ตัวนั้นขึ้นมาซะงั้นน่ะ    จึงได้พยายามให้ระยะของแมลงวันตัวนั้นด้วยการบอกเป็นระยะห่างระหว่างกำแพงทั้งสอข้างกับแมลงวันตัวดังกล่าว  (คิดได้ไงเนี่ย... ทำไมไม่บอกว่ามันห่างจากกบาลตัวเองเท่าไหร่(วะ))   หลังจากนั้นมานาย Descartes ก็เลยได้พัฒนาแนวคิดเกี่ยวกับการอ้างอิงตำแหน่งที่ว่าเนี่ยจนกลายมาเป็นระบบแกนพิกัดครับ  ซึ่งมีการตีพิมพ์ในหนังสือ Discours de la Me'thode ในปี 1637   แล้วพ่อหมอนี่ก็เลยดังไปเลย...  -_-'

 

ในขณะเดียวกันนั้นเองคุณพี่ Pierre de Fermat (1601-1665) ก็ได้ทำการพัฒนาเกี่ยวกับการเรขาคณิตวิเคราะห์เหมือนกัน  แต่โชคร้ายที่ตา Fermat นี่ไม่ได้ตีพิมพ์อะไรออกมา ก็เลยกลายเป็นว่านาย Descartes ดังคนเดียว

 

เรื่องก็เป็นไปด้วยประการฉะนี้ล่ะ   อยากจะด่าก็ด่าให้ถูกคน  จะด่าคนตั้งใจคิดหรือว่าด่าคนที่บังเอิญคิดได้เพราะความทะเล้นก็เลือกเอาเองละกัน  แต่ความรู้เกี่ยวกับแกนพิกัดได้ทำให้คณิตศาสตร์พัฒนาขึ้นมากครับ

 

--------------

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... ถ้าอยากจะดัง คิดอะไรได้ให้รีบแจ้งสื่อมวลชน

 

Reference: Linear Algebra with Application

3rd edition

by OTTO BRETSCHER

 

-------------------

 

ปล. เขียนเกี่ยวกับอีตาพวกนี้แล้วรู้สึกโรคจิตพิลึกแฮะ

ปล.2 บทความนี้มีการดัดแปลงความจริงเพื่อความฮาส่วนตัวของคนเขียน

 ดังนั้น โปรดอย่าเอาจริงเอาจังกับการอ่านมากนัก

 

-------------------